Niet-poreuze oppervlakken zijn essentieel in commerciële badkamers. Ze absorberen geen water, vlekken of bacteriën. Dit betekent minder schimmel, eenvoudiger reiniging en een langere levensduur van de materialen.
Een niet-poreus oppervlak heeft een dichtheid die voorkomt dat vloeistof doordringt. U kunt dit zelf testen: plaats een druppel water op het oppervlak. Op een niet-poreus materiaal vormt het een bolletje. Op een poreus materiaal wordt het geabsorbeerd en verdonkert het oppervlak.
In een douche is dit van belang omdat:
Waterabsorptie. Poreuze materialen absorberen water. Op de lange termijn leidt dit tot opzwellen, delaminatie en structurele instabiliteit.
Schimmelgroei. Schimmels hebben vocht nodig. Als het materiaal water absorbeert, vormt het een reservoir waarin schimmels kunnen groeien. Niet-poreuze materialen houden vocht aan het oppervlak, waar het verdampt.
Vlekken. Vlekken dringen poreuze materialen binnen. Bij niet-poreuze materialen blijven vlekken aan het oppervlak en kunnen worden weggeveegd.
Bacteriëngroei. Bacteriën gedijen in vochtige, poreuze omgevingen. Niet-poreuze oppervlakken geven geen kans aan bacteriën.
Gecultiveerd marmer (gegoten marmer)
De gellag is een niet-poreuze, mariene coating. Deze absorbeert geen water. Het oppervlak is glad en ondoordringbaar. IAPMO-tests bevestigen: nul waterdoordringing, vlekbestendigheid en geen bacteriële absorptie.
Vaste oppervlakte
Een acryl- of polyestergebaseerd massief oppervlak is eveneens niet-poreus. Het materiaal is homogeen en dicht. Prestaties vergelijkbaar met gevoerde marmer, maar tegen een hogere prijs.
Acrylpaneelen
Thermogevoormd acryl is niet-poreus. Het oppervlak absorbeert geen water. Acryl krast echter gemakkelijk — en krassen vormen kanalen waar vocht zich kan ophopen.
Geglazuurde keramische/porseleinen tegels
Het geglazuurde oppervlak van tegels is niet-poreus. De voegmassa tussen de tegels is echter poreus — wat het zwakke punt vormt. Een 'niet-poreuze tegeldouche' is in feite een gedeeltelijk poreus systeem vanwege de voegmassa.
Voegmiddel. Het meest voorkomende poreuze materiaal in douches. Cementgebaseerde voegmassa absorbeert water, vlekken en bacteriën. Daarom moeten tegeldouches worden geïmpregneerd en vereisen ze regelmatig onderhoud van de voegmassa.
Natuursteen (onbehandeld). Marmer, graniet en travertijn zijn van nature poreus. Ze moeten regelmatig worden geïmpregneerd om in douches te kunnen worden gebruikt.
Onglazuurde tegel. Tegels zonder glazuur zijn poreus. Ze worden zelden in douches gebruikt, maar soms wel gekozen vanwege ontwerpoverwegingen.
Hout. Gebruik nooit hout in een natte doucheruimte — zelfs 'waterdichte' houtproducten zullen uiteindelijk uitvallen.
In een hotel- of multifunctionele douche beïnvloeden niet-poreuze materialen direct:
Hygiëne. Niet-poreuze oppervlakken herbergen geen bacteriën. Dit is van belang voor gezondheidsinspecties en de perceptie van gasten.
Onderhoud. Niet-poreuze oppervlakken zijn sneller schoon te maken en vereisen minder onderhoud. De tijd die het schoonmaakpersoneel nodig heeft, neemt af.
Levensduur. Niet-poreuze materialen verslijten niet door vochtopname. Ze blijven langer goed functioneren in natte omgevingen.
Tevredenheid van gasten. Schoon uitziende douches leiden tot betere beoordelingen. Niet-poreuze materialen blijven langer schoon.
De waarheid is: zelfs als je niet-poreuze tegels gebruikt, is de pleister tussen de tegels poreus. Een tegel douche is alleen zo niet-poreus als de gietlijnen.
De grond is de zwakke schakel. Het absorbeert vocht, vlekken en bacteriën. Het barst en stort in elkaar. Het heeft regelmatig onderhoud nodig.
Gekultiveerd marmer en een vast oppervlak elimineren dit probleem volledig geen giet, geen poreuze gewrichten, geen zwakke punten.
- Ja, ik ben er. De gelcoating is een niet-poreuze, maritieme coating. De waterbestendigheidstest van IAPMO bevestigt nul waterpenetratie.
- Ja, ik ben er. Niet-poreuze materialen zijn waterdicht water kan er niet doorheen. Gekulteerde marmeren panelen hebben geen aparte waterdichtingsmembraan nodig.
Beide zijn niet-poreus. Het verschil zit in de oppervlaktelaag. Gekweekt marmer heeft een duidelijke gellaag. Het vaste oppervlak is overal homogeen. Beide voorkomen dat water wordt opgenomen.
Waterproef: een paar druppels op het oppervlak. Als ze op de kralen zitten, is het niet-poreus. Als ze het materiaal absorberen en verduisteren, is het poreus. Controleer ook de specificaties van de fabrikant.
Schimmel kan op elk materiaal groeien als er voldoende vocht en organische stof (zeepspul) is. Maar niet-poreuze materialen voorkomen dat schimmel in het materiaal groeit.
Copyright © Guangdong Wiselink Ltd. -- Privacybeleid
EN
