چگونه سیستم‌های دوش قابل دسترس برای جوامع ساکن سالمندان طراحی کنیم

دوش‌های قابل دسترسی با انتقال آغاز می‌شوند، نه با کاشی

طراحی سیستم‌های دوش قابل دسترسی برای مراکز اقامتی سالمندان تنها انتخاب پایانی نیست. این یک مسئله حرکتی است. شاید ساکنی در ابتدا با عصا وارد دوش شود، سپس به راه‌رفتن با پیاده‌روی‌گر برسد، بعد به صندلی چرخ‌دار تبدیل شود و در نهایت به کمک کارکنان نیاز پیدا کند. دوش باید در تمام این مراحل بدون نیاز به بازسازی مجدد کار کند. پیمانکاران و طراحانی که قابلیت دسترسی را صرفاً به عنوان یک مورد در فهرست بررسی در نظر می‌گیرند، اغلب به اتاقی می‌رسند که از نظر بازرسی مجاز است اما هم ساکنان و هم مراقبان را ناراحت می‌کند.

اولین پرسش این نیست که کدام کاشی ظاهری گرم دارد. اولین پرسش این است که فرد چگونه از تخت به توالت و سپس به دوش می‌رود و دوباره برمی‌گردد. این مسیر شامل عرض دروازه، شعاع چرخش، فضای انتقال و محل شیر آب می‌شود. اگر انتقال از صندلی چرخ‌دار به صندلی دوش نیازمند کشیدن دست با چرخش در اطراف یک صفحه شیشه‌ای ثابت باشد، طراحی از همان ابتدا شکست خورده است.

اعداد فضای آزاد که تعیین می‌کنند آیا صندلی چرخ‌دار جا می‌گیرد یا خیر

طراحی دوش‌های قابل‌دسترسی بر پایهٔ ابعادی روشن و قابل‌اندازه‌گیری استوار است. استانداردهای سال ۲۰۱۰ ADA برای طراحی قابل‌دسترسی، حداقل بازشویی به عرض ۳۶ اینچ را برای محفظه‌های دوش قابل‌دسترسی در بسیاری از پیکربندی‌ها الزامی می‌دانند؛ و برای دوش‌های انتقالی که شامل صندلی هستند، حداقل ابعاد داخلی ۳۶ اینچ در ۳۶ اینچ تعیین شده است. دوش‌هایی که با ورودی مستقیم (بدون سرپوش یا درب) طراحی می‌شوند، عموماً نیازمند حداقل فضایی به ابعاد ۳۰ اینچ در ۶۰ اینچ هستند. این اعداد حداقل‌های لازم هستند، نه حداکثر مجاز.

پروژه‌های مسکونی برای سالمندان اغلب به فضای بیشتری نسبت به حداقل‌های تعیین‌شده در آیین‌نامه‌ها نیاز دارند، زیرا مراقبان نیز در این معادله نقش دارند. یک مراقب ممکن است نیاز داشته باشد کنار صندلی بایستد، به کنترل‌ها دست یابد و در حین حمام کردن کمک کند، بدون اینکه از روی لبهٔ تخته یا درب بازشونده عبور کند. بلوک‌های تقویت‌شده باید پیش از نصب کاشی برنامه‌ریزی شوند. نوارهای کمکی (گراب‌بار) که در پایه‌های دیوار گچی نصب شده‌اند، ممکن است توانایی نگه‌داشتن حوله را داشته باشند، اما قادر به تحمل وزن یک بزرگسال در حال افتادن نیستند.

مقاومت در برابر لیز خوردن، زهکشی و واقعیت کف خیس

افتادن در حمام موردی نادر نیست. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها تخمین می‌زند که سالانه حدود ۲۳۴۰۰۰ مورد مراجعه به بخش اورژانس در میان بزرگسالان ۶۵ ساله و بالاتر به دلیل آسیب‌های مرتبط با حمام رخ می‌دهد. کف دوش خیس عامل اصلی این اتفاق است. مقاومت لغزش با ضریب اصطکاک پویا (DCOF) اندازه‌گیری می‌شود و استاندارد ANSI A326.3 روشی قابل تکرار برای آزمون ارائه می‌دهد. هدف رایج برای مناطق خیس، DCOF برابر یا بیشتر از ۰٫۴۲ است، هرچند انتخاب مناسب همچنین به نوع صابون، سختی آب و مواد شوینده بستگی دارد.

تخلیه آب نیز باید به همان اندازه توجه شود. کف تخت با دریچه تخلیه مرکزی کوچک ممکن است لایه‌ای از آب را در نزدیکی ورودی باقی بگذارد — دقیقاً جایی که فردی با پیاده‌رو یا صندلی چرخدار از آن عبور می‌کند. دریچه‌های خطی، شیب مناسب و پوشش ضدآب پیوسته، به دور کردن آب از منطقه ایستادن کمک می‌کنند. جدول زیر نشان می‌دهد که مهندسی ارزش‌محور معمولاً در جامعه‌های سالمندان چه مشکلاتی ایجاد می‌کند.

نوارهای نگه‌دارنده، صندلی‌ها و تقویت‌کننده‌هایی که باید پیش از کاشی‌کاری نصب شوند

نوارهای نگه‌دارنده و صندلی‌های دوش تنها تا جایی محکم‌اند که چیزی که آن‌ها را نگه می‌دارد، محکم باشد. در یک بازسازی مجتمع اقامتی سالمندان با ۱۴۰ واحد در اوهایو، طرح‌های اولیه صندلی تا‌شونده را روی دیوار انتهایی و یک نوار نگه‌دارنده عمودی را نزدیک شیر نشان می‌دادند. در طی یک نمونه‌سازی، تیم مراقبت اشاره کرد که ساکنی که از راه‌رو (وکر) استفاده می‌کند، نمی‌تواند راه‌رو را خارج از دوش پارک کند و همچنان بدون چرخش به صندلی دسترسی داشته باشد. همچنین شیر در مسیر چرخش صندلی قرار داشت. راه‌حل شامل جابه‌جایی شیر، افزودن تقویت‌کننده‌های افقی و انتقال صندلی به دیوار جانبی شد. این تغییر هزینه‌ای بسیار کمتری قبل از کاشی‌کاری نسبت به پس از آن داشت.

طراحان باید نوع صندلی را نیز در نظر بگیرند. صندلی تاشو فضای کف را برای انتقال ایستاده آزاد می‌کند، اما باید به‌طور امن قفل شود و آب را تخلیه کند. صندلی ثابت ساده‌تر است، اما ممکن است چرخش ویلچر را مسدود کند. پاسخ مناسب بستگی به مشخصات ساکنان و روال‌های مراقبان دارد، نه صفحه‌ی کاتالوگ.

کنترل‌ها، دمای آب و جریان کار مراقبان

دمای آب مسئله‌ای از نظر ایمنی و عملیات است. استانداردهای پیشگیری از سوختگی، مانند ASSE 1016 و ASME A112.1016، به شیرهای متعادل‌کننده‌ی فشار و شیرهای مخلوط‌کننده‌ی ترموستاتیک می‌پردازند. حداکثر دمای رایج در محیط‌های مراقبتی ۱۲۰ درجه‌ی فارنهایت است، هرچند مقررات محلی لوله‌کشی و سیاست‌های مرکز ممکن است سخت‌گیرانه‌تر باشند. دسته‌های اهرمی برای دست‌های مبتلا به آرتروز راحت‌تر از دکمه‌های کوچک هستند. سر دوش دستی با شلنگ بلند، حمام ایستاده را تسهیل می‌کند و امکان کمک مراقبان را فراهم می‌سازد.

جریان کار مراقب، آزمون بی‌صدايی هر دوشی است که برای افراد با توانایی‌های محدود قابل دسترس باشد. اگر مراقب مجبور باشد روی کف مرطوب زانو بزند، از روی ساکنی بخواهد چیزی را بگیرد یا ساکن را بدون نظارت رها کند تا پارچه‌ای را بیاورد، طراحی خطری ایجاد می‌کند. جعبه‌های نگهداری، میله‌های پارچه و کنترل‌ها باید به‌گونه‌ای قرار گیرند که یک نفر بتواند بدون دردسر و بدون نیاز به حرکات غیرطبیعی کار کند. دسترسی برای نگهداری نیز اهمیت دارد. دوشی که به‌صورت کارآمد تمیز یا تعمیر نشود، مدت‌زمان طولانی‌ای ایمن نخواهد ماند.

وایزلینک و بخش زنجیره تأمین پروژه‌های مسکن سالمندان

سیستم‌های دوش قابل‌دسترس شامل کاشی، دریچه‌های زهکشی، عایق‌بندی ضدآب، شیرها، صندلی‌ها، نردبان‌های دستی و لوازم تزئینی است که همهٔ این اجزا باید به‌صورت یک بستهٔ هماهنگ تأمین شوند. وایزلینک با ارائهٔ راه‌حل‌های سفارشی‌شدهٔ محصولی، زنجیرهٔ تأمین ادغام‌شدهٔ عمودی و کنترل کیفیت مبتنی بر استانداردهای ایالات متحده، پروژه‌های بازسازی هتل‌ها، پروژه‌های تجاری و مسکونی را پشتیبانی می‌کند. برای پروژه‌های مسکن سالمندان، چنین شریک تأمین‌کننده‌ای می‌تواند به تیم‌ها کمک کند تا ابعاد و پوشش‌های نهایی را پیش از نصب تعیین کنند و احتمال تأخیر در تکمیل حمام به‌دلیل فقدان یک نگهدارنده یا عدم تطابق در لوازم تزئینی را در روز نهایی بررسی نهایی کاهش دهد.