Marmur wyhodowany nie jest ani najbardziej ekologicznym, ani najmniej ekologicznym materiałem łazienkowym dostępnych na rynku. Zajmuje położenie pośrednie — jest lepszy pod względem cyklu życia niż płytki i fiberglas, ale mniej zrównoważony niż powierzchnie stałe lub materiały z recyklingu. Profil środowiskowy zależy od źródeł surowców, energii zużywanej w procesie produkcji, długości życia produktu oraz sposobu jego utylizacji po zakończeniu użytkowania.
W niniejszym artykule omówione są poszczególne czynniki, aby umożliwić podjęcie świadomej decyzji dotyczącej Państwa projektu.
Marmur wyhodowany wytwarzany jest z mielonego naturalnego marmuru zmieszanego z żywicą poliestrową i formowanego w odpowiednie kształty z wykończeniem w postaci warstwy żelowej. Mielony marmur pochodzi zwykle z odpadów powstałych w trakcie pozyskiwania i obróbki naturalnego kamienia. Kopalnie generują duże ilości odpadów kamiennych w postaci obcięć, drobnych kawałków i pyłu. Wykorzystanie tych odpadów do produkcji marmuru wyhodowanego zapobiega ich umieszczaniu na wysypiskach oraz ogranicza zapotrzebowanie na świeże, dopiero co wydobywane kamienie.
Składnik żywiczny pochodzi z ropy naftowej. Żywica poliestrowa to tworzywo sztuczne pochodzenia naftowego. To główny koszt środowiskowy tego materiału. Zawartość żywicy w typowej płycie marmuru kulturowego wynosi około 30–35 procent masy. Pozostałe 65–70 procent stanowi mielony napełniacz kamienny.
Warstwa żelowo-powłokowa również pochodzi z ropy naftowej. Tworzy trwałą powierzchnię nadającą marmurowi kulturowemu połysk i odporność na plamy. Grubość warstwy żelowo-powłokowej jest minimalna, ale stanowi dodatkowe zużycie surowca naftowego.
Ogólnie rzecz biorąc, profil surowców jest mieszany. Wykorzystanie odpadów z kamieniołomów stanowi rzeczywistą korzyść środowiskową. Żywica i warstwa żelowo-powłokowa pochodzenia naftowego są wadami, których nie da się wyeliminować bez całkowitej zmiany składu materiału.
Proces odlewania marmuru kulturowego jest energochłonny, ale mniej niż wiele innych alternatyw. Mieszankę zmielonego kamienia i żywicy wlewa się do form, wibracji, aby usunąć pęcherzyki powietrza, a następnie utwardza w piecach w temperaturze około 60–80 stopni Celsjusza. Cykl utwardzania trwa kilka godzin i zależy od grubości elementu.
Porównaj to z produkcją płytek ceramicznych. Płytki tworzy się z gliny, a następnie wypala w piecach w temperaturze przekraczającej 1000 stopni Celsjusza. Energia potrzebna do osiągnięcia i utrzymania tej temperatury jest znacznie wyższa niż energia wymagana do utwardzania marmuru kulturowego. Według jednej z szacunkowych ocen branżowych energia zakumulowana w płytkach ceramicznych wynosi mniej więcej dwa razy tyle co w marmurze kulturowym na każdy metr kwadratowy.
Płytki porcelanowe wymagają jeszcze wyższych temperatur wypału, co czyni ich ślad energetyczny jeszcze większym. Płyty z naturalnego kamienia wymagają wydobycia w kopalniach, cięcia i polerowania – wszystkie te procesy są energochłonne i wiążą się z użyciem ciężkiego sprzętu oraz zużyciem wody.
Produkcja marmuru kulturowego generuje mniej zawieszonej w powietrzu odpadkowej pyłowej niż cięcie płytek i obróbka kamienia. Proces odlewania jest zamknięty, a wszelkie szlifowanie lub polerowanie odbywa się na mokro, co kontroluje powstawanie pyłu.
Ściany i podłogi prysznicowe z marmuru kulturowego mają typowy okres użytkowania wynoszący 20 lat lub więcej w zastosowaniach komercyjnych. W instalacjach mieszkalnych mogą one trwać dłużej przy odpowiedniej pielęgnacji. Okres użytkowania wynoszący 20 lat oznacza, że materiał nie będzie wymagany do wymiany tak często jak tańsze alternatywy.
Częsta wymiana stanowi istotny koszt środowiskowy. Każda wymiana wymaga nowych surowców, nowej energii produkcyjnej, nowego transportu oraz nowej pracy instalacyjnej. Stary materiał trafia na wysypisko. Produkty o dłuższym okresie użytkowania zmniejszają tę pętlę.
Winylowe wkładki prysznicowe oraz niektóre produkty z włókna szklanego mogą wymagać wymiany po 10–15 latach. W trzydziestoletnim cyklu życia budynku oznacza to dwie lub trzy wymiany w porównaniu do jednej wymiany marmuru syntetycznego. Skumulowany wpływ środowiskowy wielokrotnej wymiany może przekroczyć wpływ pierwotnej instalacji.
Marmur syntetyczny można naprawiać w miejscu. Niewielkie zadrapania i zarysowania można usunąć za pomocą papieru ściernego o drobnej ziarnistości oraz pasty polerskiej. Głębsze zadrapania można wypełnić żywicą dopasowaną pod kolor, a następnie wypolerować. Skruszenia można naprawić tym samym materiałem wypełniającym.
Możliwość naprawy wydłuża użyteczny okres eksploatacji produktu. Prysznic z marmuru syntetycznego, który uległ zużyciu powierzchniowemu, można odnowić zamiast wymieniać. Prysznice z płytek ceramicznych z pękniętymi lub skruszonymi płytkami często wymagają wymiany poszczególnych płytek lub całkowitego ponownego fugowania. Prysznice z włókna szklanego z uszkodzeniami powierzchniowymi zwykle wymagają pełnej wymiany, ponieważ naprawy są widoczne i nie zapewniają trwałości.
Możliwość naprawy zamiast wymiany stanowi korzyść środowiskową, którą często pomija się przy porównywaniu materiałów.
W porównaniu z płytkami ceramicznymi i porcelanowymi marmur sztuczny ma mniejszy ślad energetyczny w procesie produkcji oraz dłuższą żywotność. Produkcja płytek wymaga więcej energii, a same płytki częściej wymagają wymiany z powodu uszkodzenia fugi lub poszczególnych elementów. Płytki można jednak przetworzyć ponownie w niektórych zakładach, podczas gdy marmur sztuczny zazwyczaj nie nadaje się do recyklingu.
W porównaniu z włóknem szklanym i akrylem marmur sztuczny jest cięższy i wymaga więcej energii w procesie produkcji. Jednakże marmur sztuczny ma dłuższą żywotność i może być naprawiany. Wyroby z włókna szklanego i akrylu są lżejsze i tańsze, ale znacznie częściej trafiają na wysypiska już po krótkim czasie użytkowania.
W porównaniu do materiałów powierzchniowych typu Corian, marmur sztuczny jest mniej przyjazny dla środowiska. Materiały powierzchniowe typu solid surface wykorzystują żywicę akrylową (również pochodzenia petrochemicznego), ale mogą być w pełni przetwarzane ponownie. Odpadki powstałe podczas obróbki materiałów typu solid surface można zwrócić producentowi do ponownego przetworzenia. Odpadki marmuru sztucznego nie mogą zostać przetworzone ponownie na nowe płyty.
Marmur sztuczny trudno poddać recyklingowi, ponieważ jest materiałem kompozytowym. Zmielony kamień i żywica są ze sobą połączone, a ich rozdzielenie w celu recyklingu nie jest opłacalne ekonomicznie. Większość odpadów z marmuru sztucznego – zarówno z procesu produkcji, jak i z rozbiórek – trafia na wysypiska.
Niektórzy producenci badają możliwości mielenia odpadów z odlewanego marmuru w celu wykorzystania ich jako wypełniacza w nowych produktach. Jest to technicznie możliwe, ale nie jest powszechnie stosowane. Problem polega na tym, że zawartość utwardzonej żywicy w zmielonym materiale wpływa na właściwości nowych odlewów.
Ta ograniczona możliwość recyklingu stanowi najsłabszy punkt profilu środowiskowego marmuru sztucznego.
Marmur sztuczny może przyczynić się do uzyskania certyfikatu LEED w kilku kategoriach. Użycie zmielonego kamienia – odpadu ubocznego – kwalifikuje się jako zawartość materiałów wtórnych zgodnie z kredytem MR 4. Trwałość materiału oraz długa żywotność wspierają kredyt MR 5 (materiały regionalne, jeśli pochodzą lokalnie). Niski poziom lotnych związków organicznych (VOC) utwardzonego marmuru sztucznego wspiera kredyt EQ 4 dotyczący jakości powietrza w pomieszczeniach.
Jednak marmur sztuczny nie przyczynia się do kredytów w dziedzinie materiałów i zasobów (MR) dotyczących szybko odnawialnych materiałów ani certyfikowanego drewna. Nie kwalifikuje się również do kredytów związanych z ujawnianiem i optymalizacją produktów budowlanych, chyba że producent dostarczy deklaracji środowiskowej produktu (EPD).
Marmur sztuczny nie jest najbardziej przyjaznym dla środowiska materiałem łazienkowym dostępnym na rynku. Produkty z powierzchni stałej oraz alternatywy zawierające materiały wtórne mają lepsze wskaźniki środowiskowe. Jednak marmur sztuczny jest bardziej zrównoważony niż płytki, fiberglas i akryl, jeśli ocenia się go w oparciu o pełny cykl życia.
Kluczowymi czynnikami przemawiającymi za nim są wykorzystanie odpadów z kamieniołomów, niższe zużycie energii podczas produkcji w porównaniu do ceramiki wypalanej, długa trwałość eksploatacyjna oraz możliwość naprawy. Czynniki niekorzystne to żywica oparta na ropie naftowej, ograniczona możliwość recyklingu oraz energia potrzebna do utwardzania.
W projektach komercyjnych, gdzie liczą się trwałość i koszty cyklu życia, marmur kultuwowy stanowi rozsądny kompromis między wpływem na środowisko a praktyczną wydajnością. Nie jest on materiałem ekologicznym w ścisłym znaczeniu tego słowa, ale w porównaniu do wielu powszechnie stosowanych alternatyw stanowi odpowiedzialny wybór.
Pytanie: Czy marmur kultuwowy jest przyjazny dla środowiska?
Odpowiedź: W części. Wykorzystuje odpady z naturalnego kamienia jako napełniacz i charakteryzuje się długą trwałością eksploatacyjną, ale żywica poliestrowa pochodzi z ropy naftowej, a sam materiał trudno poddać recyklingowi.
Pytanie: Czy marmur kultuwowy jest bardziej przyjazny dla środowiska niż płytki?
Odpowiedź: Ogólnie tak. Produkcja marmuru kultuwowego wymaga mniej energii i trwa dłużej, co oznacza mniejszą liczbę wymian w całym cyklu życia budynku.
Pytanie: Czy marmur kultuwowy można poddać recyklingowi?
A: Niełatwo. Złożona natura materiału czyni jego rozdzielenie i przetworzenie na surowiec niepraktycznym przy obecnie dostępnej technologii.
P: Czy marmur kulturowy zawiera lotne związki organiczne (VOC)?
A: Proces utwardzania powoduje wydzielanie lotnych związków organicznych (VOC) w trakcie produkcji, ale gotowy, utwardzony produkt jest obojętny chemicznie i nie uwalnia VOC w zamontowanym ostatecznym wyrobie.
P: Czy uszkodzony marmur kulturowy można naprawić zamiast wymieniać?
A: Tak. Rysy, zadrapania oraz drobne skorupki można naprawić na miejscu, co wydłuża użyteczny okres eksploatacji wyrobu.
Powiązane: Porównanie materiałów do łazienek z uwzględnieniem zasad zrównoważonego rozwoju ,Proces produkcji marmuru kulturowego ,Analiza kosztów cyklu życia łazienek komercyjnych ,Przewodnik po produktach do łazienek o niskim poziomie emisji lotnych związków organicznych (VOC)
Copyright © Guangdong Wiselink Ltd. -- POLITYKA PRYWATNOŚCI
EN
